Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2006

ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ;





Η φωτό από εδώ

« …. η εκστρατεία, που όλοι τη λένε ‘’το Έπος’’, έχει τούτο το παράδοξο: πως είναι ένα έπος άγνωστο, θέλω να πω άγνωστο στις ζεστές του πτυχές, στην ανθρώπινη ουσία του. Φαινόμενο ψυχολογικό και ιστορικό απροσδόκητο, δημιούργημα μιας στιγμής ανεπανάληπτης, αδικήθηκε από τα μετέπειτα γεγονότα, την πλησμονή των βιωμάτων: Η κατοχή, η αντίσταση, το Κίνημα του Δεκέμβρη, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το ξύπνημα ενός νέου κόσμου της πυρηνικής εποχής, ήρθανε να κατακαλύψουν τη στιγμή της αλβανίας. Το κεφάλαιο ταούτο της Ελληνικής Ιστορίας, ένα από τα πιο σημαντικά, κλείστηκε, σφραγίστηκε και τοποθετήθηκε στο Αρχείο προτού μνημειωθεί……..Γιατί την Ιστορία τη συνθ’ετουν πάντοτε δύο στοιχεία, που ο χρόνος τα’ αποχωρίζει, μια σειρά γεγονότα κι’ ένα άρωμα εποχής. Το πρώτο, τα γεγονότα, μπορέις να τα’ αποκαταστήσεις ακόμα κ’ ύστερα από αιώνες. Το δεύτερο όχι, χάνεται, πετάει μαζί με τη στιγμή. Ακόμη και κείνοι που το ένιωσαν – όπως και όσο νιώθει κανένας το παρόν – ακόμα ι’ αυτοί χάνουν την αίσθησή του όταν το πάρει ο άνεμος του χρόνου »[1]

« Αν είναι αλήθεια πως ένα Έθνος άξιο να ζήσει χαλυβδώνεται, ωριμάζει μέσα στον αγώνα, τότε και η ιταλική επίθεση, η εισβολή στην Ελλάδα το φθινόπωρι του 1940, πρέπει να κριθεί με ειδικά κριτήρια. Ας θεωρηθεί σαν ένα περιστατικό από εκείνα που, ενώ ξεκινάνε από μια πρόθση ταπεινή και κακόβουλη, μετουσιώνονται χάρη στο πνεύμα της Ιστορίας και γίνονται πηγές φρονήματος, ζωής.
Για τον έλληνα των γενεών που έζησαν τις μεγάλες ημέρες του 1940-1941 ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, πραγματικά, είναι κάτι σημαντικό και απροσδόκητο. Σημαντικό είταν, αληθινά περισσότερο από όσο μπορεί να το θεωρήσει η απλή ανασδρομή στη μνήμη. Απροσδόκητο όμως μόνο κατά το μέτρο της αξιοθρήνητης υποκρισίας του αντιπάλου, που πέτυχε να συγκαλύψει τις προθέσεις του ως τη τελευταία σχεδόν στιγμή. Γιατί έτσι κάποτε ένας δυνατός μπορεί να ταπεινώνεται από τις ίδιες του τις μεθόδους και πράξεις »
[2]

«…. Στην Αθήνα, κατά τις 11 η ώρα, φάνηκαν μέσα σ’ ανοιχτό αυτοκίνητο να περνάνε αργά από τους κεντρικούς δρόμους ο Γεώργιος ο Β΄ και ο Μεταξάς. Χαιρετούσαν χαμογελαστοί τα πλήθη, που έιχαν συνεπαρθεί από ενθουσιασμό. Λησμονήθηαν τότε διαφωνίες, αντιρρήσεις για το καθεστώς, πολιτικές αντιθέσεις, όλα. Κύματα κόσμος έζωνε το αυτοκίνητο, χυνόταν πάνω του, ζητωκραύγαζε, χειροκροτούσε. Αυτά-εκεί, είτανε τα πρόσωπα που ενσάρκωναν τη θέληση του έθνους, το φρόνημά του, τίποτ’ άλλο. Ο Ελληνιός λαός είχε αποκτήσει μπροστά στον εθνικό εχθρό τη ψυχική του ενότητα….. Εκεί – πέρα, στα σύνορα, βροντούσε το κανόνι. Σε περισυλλογή βαθύτατη, με κλεισμένα μάτια, το άκουγε μέσα της κάθε ελληνική ψυχή….»[3]

ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ;

7976 Έλληνες μαχητές έπεσαν στα βουνά της Βορείου Ηπείρου και της νότιας Αλβανίας.
Για 57 μόνο έχουμε, επώνυμους, τάφους στο χωριό Βουλιαράτες του Αργυροκάστρου.

Για τους 2725 (από τους 7976) έχουν εντοπισθεί ομαδικοί τάφοι ή βρίσκονται σε οστεοφυλάκια.

Για τους 5.725 δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. Τα οστά τους είναι διασκορπισμένα στα πεδία των μαχών.

Στη Πρεμετή υπάρχουν ομαδικολί τάφοι 1.400 Ελλήνων.

Στην Κλεισούρα, μέσα στην εκκλησία φυλάσσονται 283 κιβώτια με οστά και άλλα προσωπικά αντικείμενα, παραμάνες, επωμίδες, κουμπιά από στολές.

Στον γυναικωνίτη της εκκλησίας στο Δέλβινο υπάρχουν 28 οστεοφυλάκια………

Στις 19 Μαρτίου 2006, ο αντιπρόεδρος της ελληνικής Βουλής, αφού επέστρεψε από ένα οδοιπορικό στην Αλβανία, που έκανε για τον σκοπό αυτόν, ανέλυε τη ζοφερή κατάσταση που υπάρχει λέγοντας ότι η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου (προφανώς του 2006) πρέπει να μας βρει προσκυνητές στους τάφους των 7976 ηρώων για να αποδώσουμε τις τιμές που τους αξίζουν……
.......................................................

«Λυπάμαι που σήμερα, ιδίως οι νεότερες γενιές, έχουν λησμονήσει την ομόψυχη αντίσταση και την απαράμιλλη πολεμική αρετή των Eλλήνων του 1940-41. Mεγάλο μέρος ευθύνης γι’ αυτό φέρουμε εμείς οι παλαιότεροι, είτε ως πολιτικοί, είτε ως δάσκαλοι, είτε ως γονείς. Xρέος μας είναι να συνειδητοποιήσουμε το καίριο ιστορικό δίδαγμα που προκύπτει από τον εθνικό αγώνα του 1940-1941. ΄Oτι δηλαδή δεν πρέπει ποτέ να καλλιεργούμε φρούδες ελπίδες, αναμένοντας βοήθεια από ξένους. Aποτελεί τραγικό λάθος –το οποίο εμείς οι Eλληνες έχουμε πληρώσει αρκετές φορές και μάλιστα πολύ ακριβά– να νομίζουμε ότι, επειδή έχουμε δίκαιο, θα μας βοηθήσουν οι ξένοι. ΄Oχι, δεν μας βοηθούν, παρά μόνον όταν αυτό το δίκαιο εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα.

Eμείς που ζήσαμε αυτές τις αξέχαστες ηρωικές στιγμές, ο ένας μετά τον άλλο φεύγουμε. ΄Oμως, η μνήμη των κατορθωμάτων εκείνων πρέπει να διατηρηθεί ζωντανή εις το διηνεκές. Kαι τα σπουδαία διδάγματά τους να αποτελούν τους οδοδείκτες της ατομικής μας ζωής και της εθνικής μας πορείας»


[1] Από τον πρόλογο στην 1η έκδοση (1964) του έργου του Άγγελου Τερζάκη ‘’ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ (ΓΕΣ/7ο ΕΓ).
[2] Από το Α’ Κεφάλαιο του έργου του Άγγελου Τερζάκη ‘’ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ (ΓΕΣ/7ο ΕΓ).
[3] Από το Β’ Κεφάλαιο του έργου του Άγγελου Τερζάκη ‘’ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ (ΓΕΣ/7ο ΕΓ).

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2006

ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΗΜΕΡΑ


26-10-1912

Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Σήμερα συμπληρώνονται 94 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον Ελληνικό Στρατό τερματίζοντας έτσι 482 χρόνια οθωμανικής κυριαρχίας. Η απελευθέρωση της Συμπρωτεύουσας ήταν αποτέλεσμα της επιτυχούς έκβασης των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-1913 που κατέλυσαν την τουρκική κυριαρχία στη Βαλκανική χερσόνησο.
Το Μακεδονικό Πρακτορείο ειδήσεων τα λέει μεστά και σωστά.

Ανήμερα του Πολιούχου της Συμβασιλεύουσας, του Αγίου Δημητρίου.

Η εικόνα του από δω

Διπλή γιορτή, για όλους μας, κι' αυτούς που παρατρεχάμενοι ανεβαίνουν στον Βορρά, αλλά και όσους το αισθάνονται μέχρι το μεδούλι τους.
Χρόνια σου πολλά Σαλονίκη....

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2006

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΙ’ ΑΠΟ ΤΑ ΕΧΘΡΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ

(ΠΕΡΙΚΛΗΣ, ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ 144)

Τώρα που καταλάγιασε ο ορυμαγδός των εκλογών της ΤΑ, νομίζω ότι μπορώ να το ποστάρω.
Δεν ήθελα να σημειώσω κάτι που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι θα γυρνούσε γύρω από την αντι-συμπολιτευτική σφαίρα και γι’ αυτό ίσως ορισμένα να φαίνονται ετεροχρονισμένα (αλλά πιστεύω ότι δεν είναι..).

Πάμε λοιπόν.
Υπάρχει μια ΤΑΜΣ (Τακτική ‘Ασκηση Μετά Στρατευμάτων) που λεγόταν κάποτε ΤΑΜΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ-ΤΟΞΟΤΗΣ.
Σκοπός της ήταν να επιβεβαιώσει όσα η παλιά (του ΠΑΣΟΚ) ΠΕΑ (Πολιτική Εθνικής ‘Αμυνας) πρόβλεπε, με κυριότερο την απόδειξη της ‘’θέλησης’’ του ελλαδικού χώρου να δημιουργήσει τον ΕΑΧ (Ενιαίο Αμυντικό Χώρο) Ελλάδας και Κύπρου. Δηλαδή τη συνεισφορά του Ελληνικού κράτους, στην Άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Από την Ελληνική πλευρά, η συμμετοχή στην άσκηση αυτή ήταν η αποστολή στη Κύπρο πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών.
(Για όσους από μας θέλουν να δούν τι προέβλεπε η παλιά ΠΕΑ (του ΠΑΣΟΚ), εδώ από τη τη ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟ του 2000 )
Η ΤΑΜΣ αυτή, τα τελευταία χρόνια, του Σημίτη και του ΚΚ, διαχωρίσθηκε και στην Ελλάδα γίνεται πλέον ‘’επί χάρτου’’.
Υπόψη ότι και η παλιά του 2000 (του ΠΑΣΟΚ) και η νέα του 2005 (της ΝΔ) ΠΕΑ, έχουν σε ότι αφορά τη Κύπρο, τον ίδιο παρανομαστή :
‘’ Η εγγύηση της ασφάλειας του Κυπριακού Ελληνισμού….’’
Από τη παλιά.

‘’ Η ασφάλεια και η ευημερία του Κυπριακού Ελληνισμού’’
Από τη νέα ΠΕΑ, στόχος Νο 4 (1)
Αλλά τα πράγματα μου φαίνονται κάπως διαφορετικά και πιο ‘’τακτοποιημένα’’….
Η παλιά ΠΕΑ, προέβλεπε, σε γενικές γραμμές, την ‘’άμεση ευέλικτη ανταπόδοση’’ με σκοπό την επίτευξη του ‘’ισοδύναμου στρατιωτικού και πολιτικού τετελεσμένου’’.
Δηλαδή με απλά λόγια τι προέβλεπε; Μας πήραν αυτοί μια βραχονησίδα; Τους παίρνουμε εμείς μια δική τους.
(Θα μου πείτε γίνονται αυτά στη σημερινή εποχή; Τι πολεμοκάπηλοι τα γράψανε αυτά; Στη σημερινή εποχή! Αλλά για να τους προλάβω, να σημειώσεω ότι στη διπλωματία υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται και άλλα που λέγονται αλλά δεν γίνονται).
Η νέα ΠΕΑ, τα παραπάνω τα άλλαξε και έβαλε το ‘’δόγμα της ικανότητας αντίδρασης’’ με σκεπτικό ότι :
‘’ το παλιό προσδιόριζε το μέγεθος της ενεργείας κατά του αντιπάλου και τον εφυσήχαζε με το να διακηρύττει έμμεσα ότι αυτός δεν έχει να χάσει τίποτε περισσότερο από το μέγεθος του διακυβεύματος που διεκδικεί’’(2)

‘’Ενώ με τη νέα ΠΕΑ υιοθετήθηκε η ικανότητα άμεσης αντίδρασης, σκόπιμα αόριστος προσδιορισμός, που επιτρέπει στη στρατιωτική ιεραρχία να σχεδιάζει χωρίς περιορισμούς την άμεση αντίδρασή της, το μέγεθος της οποίας επιβάλλεται να είναι πολλαπλάσιο της επιχειρούμενης αμφισβήτησης των όποιων κυριαρχικών δικαιωμάτων…..απομένει όμως η θεσμική διατύπωσή της και η διακήρυξη πολιτικής βούλησης για την επιβολή πολλαπλάσιου κόστους’’ (3)
και αλλού
παλιά Λευκή Βίβλος του 2000 (του ΠΑΣΟΚ) και όσα γράφονται σήμερα (19-10-2006) το επίσημο ιστοχώρο του ΥΕΘΑ, θα διαπιστώσουμε ότι τα κείμενα είναι τα ίδια!!

(καλά, θα μου πει κάποιος, λάθος βρε των δακτυογράφων και των παρακατιανών… άντε να χάψω).

Αλλά μου ’ρχεται λίγο βαρύ στο στομάχι, καλό μου μπογκάκι, γιατί όταν θυμηθώ:

Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι, στρογγυλοποιούνται οι συνειδήσεις και οι αντοχές μας, μεταλλάσσονται οι μέχρι κοινά αποδεκτές αρχές των όποιων εθνικών μας αντιστάσεων. Επιστρατεύονται ελιαμέπηδες, καθηγητάδες, ‘’δημοσιογράφοι’’ για να ‘’φωτίσουν’’ εμάς τους αφώτιστους, στα νέα ήθη και ύφη. Μέχρι και πρώην ύπατοι αρμοστές προτείνουν θολές α-νομικίστικες θέσεις για Χάγες και τα ρέστα…

Και όλα αυτά με ένα σκοπό

Κοιμήστε το πόπολο…

Γι' αυτό φοβάμαι περισσότερο τα δικά μας σφάλματα από των εχθρών μας τα σχέδια

Αθάνατε Περικλή !!


(1) Άρθρο του κ. Λ.Καλλαρύτη στον ΚΟΣΜΟ του ΕΠΕΝΔΥΤΗ 25-6-2005
(2) Άρθρο του κ. Λ.Καλλαρύτη στον ΚΟΣΜΟ του ΕΠΕΝΔΥΤΗ 25-6-2005
(3) Άρθρο του κ. Λ.Καλλαρύτη στον ΚΟΣΜΟ του ΕΠΕΝΔΥΤΗ 25-6-2005

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2006

ΜΗ ΜΑΣΑΤΕ ΡΕ…!

Διαβάζω σήμερα στην ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ


‘’ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ επιστολή στον Τούρκο συγγραφέα Ορχάν Παμούκ, ο οποίος τιμήθηκε με το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας, έστειλε χθες η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. «Η απονομή της ανώτατης αυτής διάκρισης αποτελεί αναγνώριση και βράβευση του εξαιρετικού συγγραφικού σας έργου. Θα ήταν μεγάλη χαρά και τιμή να επισκεφθείτε σύντομα την Ελλάδα», αναφέρει μεταξύ άλλων στην επιστολή της, η υπουργός Εξωτερικών.’’’

Δε λέω ήταν ο άνθρωπος από τους λίγους (αν όχι ο μόνος) που τα είπε φωναχτά για τη γενοκτονία των Αρμενίων.

Δε λέω (αν και υπάρχουν και άλλες απόψεις) ότι καλά κάνανε και τον βραβεύσανε με το βραβείο Νομπέλ.

Αλλά να στείλει η δόρα τέτοια επιστολή !!

Ρε εκεί εξαντλείται ο ‘’τσαμπουκάς’’ μας;

Σα τα μικρά παιδιά!

'''Με πείρατσες βλε άτιμο;

Τώρα σα δεις τι σα σου κάνω… σα καλέσω για καφέ τον Ορχάν να μάθεις…''

Καλά αν αυτό είναι εξωτερική πολιτική εγώ είμαι .... ‘’το σέντερ μπακ που δένει τα κορδόνια του στη σέντρα’’ που έλεγε κάποτε και ο Χάρυ Κλύν…

Διαβάζω και στον Κόσμο του Επενδυτή (νο λίνκια)

‘’ Δεν εκτιμάμε ότι θα μείνουμε μόνοι στην ΕΕ, αλλά και έτσι να γίνει, δεν μπορούμε να θέσουμε αυτό το κριτήριο υπεράνω των εθνικών συμφερόντων’’ δηλώνουν κυβερνητικές πηγές στη Λευκωσία όταν τους ρώτησαν γιατί δεν αφήνουν την Τουρκία να ανοίξει καμμιά .... 15αριά κεφάλαια.

Ν' αγιάσουν τα κόκκαλα των πεθαμένων σας, αδελφοί μας. Προσοχή μη χάσετε τον Τάσο, γιατί από τους ελληνόφονους πολιτικούς που κυκλοφορούν, μόνο αυτός τα λέει έξω από τα δόντια, και καλά κάνει.
Για πια απομόνωση τους μιλάτε, βρε νεοφιλεύθεροι σοσιαλίζοντες, ταγοί του βλάκα εμένα !!

Δε βλέπετε ότι κανείς από τους Εε...εταίρους μας δεν τους θέλει (του Βαζιβουζούκους);

Διαβάζω ξανά στον Κόσμο του Επενδυτή (νο λίνκια)

Όσα είπε στη Μέρκελ ο κουμπάρος του Κωστάκη (του Καραμανλή ντε), όταν αυτή του ζήτησε συμψηφισμό: τζαμί στην Αθήνα, άνοιγμα της Χάλκης.

‘’ Όχι είναι άλλο το τζαμί, άλλο η Χάλκη. Εμείς έχουμε ανοιχτό το Πατριαρχείο, που είναι τόπος λατρείας. Το τζαμί είναι τόπος λατρείας, ενώ η Χάλκη είναι εκκλησιαστική σχολή και στη Τουρκάι δεν επιτρέπεται με νόμο από το 1972 η λειτουργία θρησκευτικών πανεπιστημίων ούτε μουσουλμανικών’’……………………

Να δω που θα σταθείτε σε λίγο αγαπημένα μου στρουμφάκια, γιαπούληδες αγαπημένοι μου...... που ροκανίζετε το κλαδί, αλλά δεν έχετε πάρει χαμπάρι ότι πάνω του, κάθεστε εσείς…..!!!

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2006

...ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

''Κόντρες'' για τον εκτροχιασμό

γράφει η Ναυτεμπορική

''ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας σημειώθηκε χθες, με αφορμή τα λεγόμενα περί ενδεχόμενου «εκτροχιασμού» της τουρκικής υποψηφιότητας στην Ε.Ε.''

Λένε οι κουμπάροι:

«Ειδικότητα της Ελλάδας δεν είναι τα σιδηροδρομικά ατυχήματα αλλά τα αεροπορικά και της συνιστώ να ενδιαφερθεί γι' αυτά»

Λέει μετά και ο κουμουτσάκος:

«Τέτοιου ύφους και περιεχομένου απαντήσεις και υποδείξεις, είτε προς αξιωματούχους της Ε.Ε. είτε προς διάφορα κράτη-μέλη της, δεν μεταβάλλουν την πραγματικότητα»

Δε μασάνε παιδιά!!

Να δείτε που θα σκάσει σε λίγο και η αίτηση αποζημίωσης για το F-16 που τους ''ρίξαμε''!!

Αλλά καλά να πάθουμε.

Ελληνοτουρκική φιλία δε θέλαμε από το 1996 και δώθε;

Κουμπαριές και ζεϊμπεκιές δε ρίχναμε τόσα χρόνια;

Αντε να δούμε τί θα μας πούν πάλι τα παπαγκαλίνο τους, τώρα.....

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2006

ΚΙ’ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΑΝΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ … Κε ΚΟΥΜΟΥΤΣΑΚΟ ;



Στις 2-10-2006 έγραφα στο ΚΑΙΡΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ…. ΚΑΙΡΟΣ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΥΛΙΑ


‘’ Κάποτε λέγαμε,
Δώστε τα όλα στη Τουρκία, να μπει στην ΕΕ, γιατί έτσι μόνο θα βρούμε την ησυχία μας.
Υποτάξτε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, τις βραχυ, μεσο και μακροπρόθεσμες στρατηγικές μας επιλογές (που από καιρό δεν φαίνονται να υπάρχουν), στο πλαίσιο της ελληνοτουρικής φιλίας.
Εγκλωβιστείτε, στις διαφορές μας, καθυποτάξτε τις ευρωπαϊκές επιλογές της χώρας, στα πλαίσια της ‘’διαχείρισης’’ των διαφορών μας.
Αυτοονομασθείτε, ‘’ατμομηχανή’’ του ευρωπαϊκού τραίνου, που θα σύρει – εκούσα, ακούσα – την Τουρκία, στους κόλπους της ευρώπης και παρασύρετε και τους ευρωπαίους εταίρους μας.’’
ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

Τώρα τι άλλαξε και δειλά – δειλά, μιλούν στο στυλ ‘’ναι μεν αλλά’’;‘’καλό και το καρώτο αλλά κράτα καλού-κακού και το μαστίγιο’’!!
Νέες κατευθύνσεις (και από πού;), στο στυλ, πιέστε λίγο τους βαζιβουζούκους εσείς, να κιοτέψουν και να πουν το ναι (ή να μην αντιδράσουν και πολύ έντονα), για το νέο ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, που πάμε να ιδρύσουμε;

Γράφει σήμερα η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ (οι υπογραμμίσεις δικιέ μου) :

‘’ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών παρατήρησε χθες πως η διατύπωση «σύγκρουση τρένων» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, που έχει να κάνει με ένα τρένο (την Τουρκία) κι ένα σταθμό (την Ε.Ε.). Κατά συνέπεια, είπε, υπάρχει το ενδεχόμενο «εκτροχιασμού του τρένου»-αλλά «τα τρένα δεν εκτροχιάζονται όταν ακολουθούν με σεβασμό τη σήμανση των γραμμών».


Λες να βρισκόμαστε μπροστά σε νέες εξελίξεις;
Λες να διαγράφεται σιγά-σιγά, η ειδική σχέση της ΕΕ με τη Τουρκία, και όχι η έννταξή της;
Α! ρε και να συμβεί κάτοι τέτοιοοοο!
Τότε να δούμε που θα κρυφτούν οι ‘’ταγοί’’ μας, για όσα ‘’δώκανε’’….
Θα δείξει …..

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2006

2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1914

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ


ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΒΑΓΓΕΛΑΚΑ

Με λίγα λόγια και πολλά νοήματα, ζωγράφισες τη παραλυσία μας, που μας την φορέσανε στο όνομα του εκσυγχρονιστικού διεθνισμού και της συντεχνιακής ''προοδευτικότητας''.

Χλευάζουν όσους θυμούνται...
Απωθούν κάθε αναφορά στη παράδοση και τον ΕλληνιKό πολιτισμό...
Διαστρευλώνουν τον πατριωτισμό, ταυτίζοντάς τον με τον επιθετικό σωβινισμό !

Πραγματικά ''δεν διεκδικούμε τίποτε'' αφού το λένε και οι ...ταγοί μας !!

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2006

ΚΑΙΡΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ.... .....ΚΑΙΡΟΣ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΥΛΙΑ



Στις αρχές του 2006, ο καθ. Κος Θ.Κουλουμπής, ομότιμος καθηγητής του Παν. Αθηνών και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ, έγραφε στη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ,την επιφυλίδα του με τίτλο ‘’2006: Καιρός να τελειώνουμε με τη Τουρκία’’

Πρότεινε, κατά την εκτίμησή του, τους στόχους της εξωτερικής μας πολιτικής για το θέμα των διαφορών μας με την ‘’κουμπάρα’’ και για τα λοιπά περιφερειακά θέματα που εφάπτονται σε αυτές.

Ξεκίναγε – νομίζοντας, λέω εγώ, ότι κατοικεί στο Βέλγιο, στη Γαλλία ή στη Γερμανία του 1930-1940 - λοιπόν με : (οι υπογραμμίσεις δικιές μου) :

‘’ Δεν είμαστε η πρώτη ούτε η τελευταία χώρα που έχει μεγάλα προβλήματα με τους γείτονές της. Aλλά, όπως διαπιστώσαμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παραδοσιακοί εχθροί (π.χ. Γαλλία και Γερμανία) αποφάσισαν να κλείσουν οριστικά τον κύκλο της βίας που είχε προκληθεί από τις αμοιβαίες εδαφικές διεκδικήσεις του ενός εις βάρος του άλλου. Aντιλήφθηκαν, έστω και αργά, ότι δεν ήταν καταδικασμένοι σε ένα είδος ιστορικού υποτροπιασμού. Kαι έτσι γεννήθηκε το θαυμαστό θεσμικό μόρφωμα που σήμερα λέγεται Eυρωπαϊκή Eνωση, το οποίο μας προσφέρει –Eλληνες και Tούρκους– μια πραγματική ευκαιρία να ξεφύγουμε από τη δική μας ταραγμένη ιστορία…’’.

Σε ότι αφορά το Κυπριακό, καταγράφοντας ξεκάθαρα τη θέση του ότι πρέπει να νομιμοποιηθεί το ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ, πίστευε :

‘’Tο 2006, η κυπριακή κυβέρνηση πρέπει να επανακτήσει το χαμένο έδαφος στην επικοινωνιακή της πολιτική, κάνοντας ουσιαστικές προτάσεις για την επανάληψη του διακοινοτικού διαλόγου, ο οποίος θα έχει στόχο μια αμοιβαία αποδεκτή λύση που θα τεθεί και πάλι στην κρίση των ψηφοφόρων των δύο κοινοτήτων. Tαυτοχρόνως, μέτρα οικοδόμησης διακοινοτικής εμπιστοσύνης (π.χ. η διευκόλυνση της ελεύθερης διέλευσης σε περισσότερα σημεία της πράσινης γραμμής) θα συμβάλουν στη βελτίωση του διαπραγματευτικού περιβάλλοντος. Eνα τεράστιο βήμα που θα δημιουργήσει πραγματικές ελπίδες θα ήταν η επιστροφή της νεκρής ζώνης της Aμμοχώστου στους Eλληνοκύπριους ιδιοκτήτες της. Ως αντάλλαγμα για τους Tουρκοκύπριους μπορεί να προταθεί η ενεργοποίηση του λιμανιού της Aμμοχώστου (για το εμπόριό τους) με την ταυτόχρονη επαναλειτουργία του αεροδρομίου της Λευκωσίας, με αντίστοιχες πύλες προς βορρά και προς νότο ‘’.

Σε ότι αφορά στις Ελληνοτουρκικές διαφορές για το Αιγαίο και όλα τα συναφή, έτσι χωρίς ερείσματα, ρίχνει την ιδέα του ‘’δώστε για να μας αφήσουν ήσυχους’’, οι κουμπάροι :

‘’ Ως γνωστόν, η συντριπτική πλειονότητα των τουρκικών παραβιάσεων γίνεται στα τέσσερα μίλια της διαφοράς ανάμεσα στο εύρος των έξι μιλίων των χωρικών μας υδάτων και των δέκα του εθνικού εναερίου μας χώρου. Mήπως θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με τους Tούρκους στα «οκτώ» και μετά να προσφύγουμε στο Δικαστήριο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας; Eναλλακτικά, μήπως θα μπορούσαμε να φθάσουμε στο ποθητό modus vivendi υιοθετώντας έξι μίλια στο Aιγαίο (χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο) και δώδεκα μίλια στην ηπειρωτική Eλλάδα, την Kρήτη, την Eύβοια και τα Iόνια νησιά;’’
Και κατέλειγε με το κερασάκι της τούρτας, που για τον καθημερινό αναγνώστη του, και τον ταλαίπωρο πολίτη αυτής της χώρας, ομολογουμένως, είναι βασανιστικό :

‘’ Για να προχωρήσουμε σε μεγάλες και ιστορικές λύσεις στα κορυφαία εθνικά μας θέματα (μεταξύ των οποίων και η τεράστια υπόθεση της παιδείας), πρέπει να ξεφύγουμε από την τροχοπέδη του πολιτικού (κομματικού) κόστους ή οφέλους''.

Δεν τον απασχόλησε, τότε, το casus belli της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, ούτε οι αναφορές (τότε) για τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη!!

Μετά από εννέα ολοκληρους μήνες, που ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΙΠΟΤΕ στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, έρχεται με μία άλλη επιφυλίδα του, στις 1-10-2006, πάλι στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με τίτλο ‘’Και τώρα τι θα κάνουμε ..με την Τουρκία;’’ και αφού περιγράφει ‘’τέσσερεις αρνητικές’’, όπως τις χαρακτηρίζει, ‘’εξελίξεις στη γειτονιά μας’’, προτείνει :

‘’…ως κορυφαία μας προτεραιότητα τη διαφύλαξη του κλίματος διακομματικής συναίνεσης των στρατηγικών μας στόχων..’’ ‘’…Με περιεχόμενα του συναινετικού μας πακέτου…’’ :
α) Διατήρηση της ελληνοτουρκικής ισορροπίας δυνάμεων για καθαρά αποτρεπτικούς λόγους.
β) Υποστήριξη –με αυστηρούς κοινοτικούς όρους– της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, διακηρύσσοντας, όμως, ότι αν δεν έχει λυθεί το θέμα της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και αν δεν έχει αρθεί το casus belli στο Αιγαίο, η προοπτική τελικής ένταξης της Τουρκίας θα τεθεί με δημοψηφίσματα στην κρίση των λαών της Ελλάδας και της Κύπρου.

γ) Αξιοποίηση του ευρωπαϊκού παράγοντα και. Σε περίπτωση αναβολής της συνταγματικής ολολήρωσης της Ευρώπης των 25, παραμονή της χώρας μας στον εσωτερικό σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης.

δ) Διατήρηση συμπληρωματικών (όχι ανταγωνιστικών) σχέσεων στον ευρωατλαντικό πολιτικο-αμυντικό χώρο.

Και καταλήγει, ώ Θεέ της Ελλάδος !!


‘’…Σε τελευταία ανάλυση, το «καρότο είναι καλύτερο από τη μαγκούρα» για την αντιμετώπιση του τουρκικού προβλήματος του Ελληνισμού. Αλλά, για καλό και για κακό, πρέπει να έχουμε και τη μαγκούρα πρόχειρη και καλοδιατηρημένη’’.


‘’Ηθικό’’ δίδαγμα:


Κάποτε λέγαμε,

  • Δώστε τα όλα στη Τουρκία, να μπει στην ΕΕ, γιατί έτσι μόνο θα βρούμε την ησυχία μας.
  • Υποτάξτε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, τις βραχυ, μεσο και μακροπρόθεσμες στρατηγικές μας επιλογές (που από καιρό δεν φαίνονται να υπάρχουν), στο πλαίσιο της ελληνοτουρικής φιλίας.
  • Εγκλωβιστείτε, στις διαφορές μας, καθυποτάξτε τις ευρωπαϊκές επιλογές της χώρας, στα πλαίσια της ‘’διαχείρισης’’ των διαφορών μας.
  • Αυτοονομασθείτε, ‘’ατμομηχανή’’ του ευρωπαϊκού τραίνου, που θα σύρει – εκούσα, ακούσα – την Τουρκία, στους κόλπους της ευρώπης και παρασύρετε και τους ευρωπαίους εταίρους μας.

Φωτεινά μυαλά όπως αυτά του κ. καθηγητή....:

  • Δεν αξιολογούσαν και αν το κάναν δεν το προσμετρούσαν, στις προτάσεις τους, το γεγονός ότι στη τουρκία, υπάρχει η κυβέρνηση (σήμερα του Ερτογάν) και μετά ο θεματοφύλακας του κεμαλισμού ο Στρατός, το βαθύ κράτος.
  • Δεν αξιολογούσαν, τα γεγονότα του Σεμιτλί, τις δηλώσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού της χώρας , για βλέψεις της αναβίωσης του μουσουλμανικού τόξου, στα βαλκάνια (ναι στα βαλκάνια, εγώ δεν έχω δισταγμούς να το πώ, σήμερα μιλούν για τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη, γιατί τους καίνε οι συνθήκες, αλλά οι καταστάσεις είναι πολύ ρευστές, στη FYROM και στο Κόσοβο).
  • Δεν τους απασχολούσαν τα casus belli ;

Τώρα τι άλλαξε και δειλά – δειλά, μιλούν στο στυλ ‘’ναι μεν αλλά’’;
‘’καλό και το καρώτο αλλά κράτα καλού-κακού και το μαστίγιο’’!!


Νέες κατευθύνσεις (και από πού;), στο στυλ, πιέστε λίγο τους βαζιβουζούκους εσείς, να κιοτέψουν και να πουν το ναι (ή να μην αντιδράσουν και πολύ έντονα), για το νέο ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, που πάμε να ιδρύσουμε;

Μήπως γι’αυτό υπάρχει και η περικοπή….

‘’ Οπωσδήποτε πρέπει να αποφύγουμε αυτό που αποκαλώ το «σύνδρομο Ναξάκη», το οποίο οδήγησε στο φιάσκο της υπόθεσης Οτσαλάν (1999). Το σύνδρομο αυτό, που δυστυχώς δεν περιορίζεται σε ένα άτομο, προχωρεί σε μια λανθασμένη ανάγνωση της σκέψης του Μακιαβέλι, θεωρώντας ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου»’’.

…στο τελευταίο του άρθρο;


Μη βρεθεί κανένας ‘’Ναξάκης’’ πάλι (λες και ενεργούσε μόνος του ο άνθρωπος και όργωνε την Ελλάδα παρέα με τονΟτσαλάν), και μας φέρει κανέναν ‘’Οτσαλάν’’ ;

Πως αλλάζουν ρε μπλογκάκι μου οι καιροί !!


ΥΓ
Οι απόψεις μου, για τα θέματα της ''κουμπάρας'', γραμμένες σε 29 σειρές, του τελευταίου 12μηνου.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΕ…. ΠΡΟΣΕΧΕΙ

ΔΩΣΕ ΘΑΡΡΟΣ ΣΤΟ..ΧΩΡΙΑΤΗ ΓΙΑ Ν’ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ

GIKIN KIRIN GIAVOURDUR !

‘’Turkey in no way gained jurisdiction for search and rescue in areas touching the mid-Aegean’’

..ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ..!!

‘’Turkey in no way gained jurisdiction for search and rescue in areas touching the mid-Aegean’’

‘’ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΠΡΟΘΥΜΩΝ’’

WE ARE MONITORING YOUR DISCUSSIONS AND DEBATES !!

Τώρα……

‘’ΔΙΑΦΟΡΕΣ’’…..ΤΑΚΤΙΚΗΣ

ΤΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΤΟΥΡΚΑΚΙΑ….

ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΥΠΑΡΧΕΙ…ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΟΜΩΣ;

….ΚΑΙ ΟΛΙΓΗ ΑΠΟ…ΜΟΥΝΤΙΑΛ

ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ‘’ΠΑΙΖΕΤΑΙ’’

THE VAGINA MONOLOGUES

‘’ ‘Ηθος ανθρώπω δαίμων’’

ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑΡΑΤΑ

‘’Μπουουου..’’!

ΑΘΛΙΑ ΠΑΡ’ΑΘΛΙΩΝ, ΠΡΟΣ ΑΘΛΙΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ

ΕΝΑ….coglione ΚΑΙ ΜΙΣΟ

‘’COGITO, ERGO SUM’’

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Yasar BUYUKANIT

STATUS QUO ANTE

ΟΣΚΕΛΤΙΝ ΑΦΕΝΤΗ….ΣΤΡΑΤΗΓΕ ΜΟΥ

ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2005

‘’ΠΙΑΣ’ΤΟ ΑΥΓΟ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΥΤΟ’’

CONTESTED TERRITORIES

ΤΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΤΑ ΤΟΥΡΚΑΚΙΑ

ΚΟΤΖΑ ΚΑΠΙ

ΕΙΔΕΣ ΟΙ ….. ΠΟΡΝΕΣ !!

(λίγο μπαγιάτικο αλλά τί να κάνω, τώρα τελευταία ....χάνω επεισόδια...)



Τι σου είναι η …πουτάνα η …συγκυρία !!

Οι επαγγελματίες του αρχαιότερου επαγγέλματος του κόσμου, εκτός από την εξύψωση του ηθικού και άλλων τινών…. προεξοχών του ανδρικού φύλλου….

Εξυψώνουν και το ΑΕΠ..!

(μαζί με το λαθρεμπόριο, και το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος)


Αλλά φοροδιαφεύγουν…. (σήμερα)…..

Γιατί παλιά….. τα πράγματα ήταν ελεγχόμενα…

…’’ Όσον αφορά τις πόρνες, η πόλη έλεγχε την τιμή με την οποία χρέωναν τις υπηρεσίες τους και φορολογούσε το εισόδημά τους.’’


..''Οι ιερόδουλες, οι ιερές πόρνες δηλαδή που ήταν αφιερωμένες σε κάποια θεότητα και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους σε περαστικούς, έδιναν την αμοιβή τους στο ναό. Σχετικά με τις εταίρες το μόνο που είναι γνωστό είναι ότι πληρώνονταν για την ψυχαγωγία που πρόσφεραν''.

ΥΓ.

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ