Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Δεν είναι ο χρόνος που περνάει







 Ό,τι έχει απομείνει από το πνεύμα των χριστουγεννιάτικων γιορτών- δηλαδή ελάχιστα, αφού η κοινωνική μετάλλαξη είναι σχεδόν σαρωτική- ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει, διασώζεται στη μνήμη από τα παιδικά κυρίως χρόνια.
Ή από τα διαβάσματά μας στον Παπαδιαμάντη. Ο περιθωριακός αυτός κοσμοκαλόγερος έχει χαράξει στο μυαλό χριστουγεννιάτικες εικόνες, έχει ψιθυρίσει πλάγιους ήχους κατανυκτικούς στ΄ αυτί μας, έχει εμφυσήσει μέσα μας, έστω και σαν ιδέα, τη λιτότητα και την ουσία της γιορτής, τόσο που ούτε κατ΄ ελάχιστον δεν το ΄χουν καταφέρει πάμπολλοι επαγγελματίες- αντιπρόσωποι του «θείου». Ίσα ίσα.

Οι ευφρόσυνοι ρυθμοί των Χριστουγέννων, βλέπετε, δεν είναι θέμα πίστης ή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Όχι μόνον. Όλες οι φωτεινές παραμυθίες έχουν μια διάσταση ποιητική, που όμως θέλει το βλέμμα ενός αλαφροΐσκιωτου- σαν τον Παπαδιαμάντη, λόγου χάρη- για να αποκαλυφθεί· απαιτεί τη γενναιοδωρία της δικής του γλώσσας για να καταγραφεί η γοητεία των πραγμάτων.

Μιλάω για το ύφος της γιορτής, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και την αύρα που αποπνέει. Δεν ξέρω, αλήθεια, τι θα ήσαν τα Χριστούγεννα, το κατ΄ εμέ, χωρίς εκείνη τη φτωχή «Σταχομαζώχτρα» του, δίχως τη συγκινητική επιστροφή τού ξενιτεμένου του «Αμερικάνου», χωρίς την εναγώνια προσπάθεια των ψαράδων του να φτάσουνε με χιονοθύελλα στο «Χριστό στο Κάστρο». Όλους τους ταπεινούς του ήρωες, τους παρίες, τους παραγκωνισμένους και μαζί ονειροπόλους, τους φωτισμένους με τα «Φώτα του τα Ολόφωτα».

Όσοι, νωρίς νωρίς, προλάβαμε να συγχρωτιστούμε με τον μεγαλειώδη αυτόν «μικρόκοσμο» του Παπαδιαμάντη και να εξοικειωθούμε με το γλωσσικό του σύμπαν, ήμασταν τυχεροί. Γιατί ο κόσμος του, σαν ύφος και σαν ήθος εννοώ, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Το ξέρω ότι όλα αλλάζουν και τίποτα δεν μένει ίδιο. (Πριν από κάποια χρόνια βγαίναν παιδιά με τρίγωνα και λέγανε τα κάλαντα, αργότερα με μαγνητόφωνα, φέτος δεν αποκλείεται να στηθούν επιχειρήσεις, κατά το πρότυπο των Βατοπεδινών, και να τα λένε με το κινητό. Να παίρνεις λόγου χάρη μήνυμα «Στείλε τώρα: Χριστός γεννάται, κενό, το όνομά σου, κάλαντα, στο 4444. Χρέωση, δέκα ευρώ τα 30 δευτερόλεπτα. Προσφορά η "Αγια νύχτα"σε ring tone και real estate tone» ).

Όμως, ακόμα κι έτσι, μιαν ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι σου τη θέλεις, μέρες που ΄ναι. Την αποζητάς, έστω και για αλλαγή. Πώς είναι απαραίτητα τα σκηνικά στο θέατρο, οι φωτισμοί για να σε πάρει η παράσταση στον κόσμο της και να σε πάει; Έτσι και με τις γιορτές: το φωτισμένο δέντρο, η μουσική, γεύσεις χριστουγεννιάτικες, ένα- δυο βιβλία, οι δικοί σου άνθρωποι. Και σαν θολές εικόνες να ΄ρχονται οι μορφές και οι εποχές των παιδικών μας χρόνων- αρμοί ζωής και ερείσματα του καθενός μας.

Γι΄ αυτό θαρρώ πως είναι πράξη ψυχικής αυτοχειρίας ν΄ ανοίγεις τηλεόραση αυτές τις μέρες και να ορμούν στο σπίτι σου όλες οι καρναβαλικές φιγούρες της ΤιΒι, μετατρέποντας τις χριστουγεννιάτικες γιορτές σε εβδομάδα αποκριάς. Ν΄ ακούς την τεχνηέντως τροφοδοτημένη ευφορία τους, τα ανόητα χαχανητά τους ή να βλέπεις λαγουδάκια της Μυκόνου ντυμένα Αϊ-Βασίληδες με κλάρες γκι στα πιο βαθιά τους ντεκολτέ.

Ποτέ, ποτέ, το κατ΄ εμέ, δεν αφήνω τέτοιες μέρες να περάσουν το κατώφλι μου οι τσιριχτές φωνίτσες τους, η ευνουχισμένη αισθητική τους, η γελοία αντίληψη του κόσμου τους.

Γιατί, δεν είναι ο χρόνος που περνάει, κι η ζωή μαζί του. Όχι. Είναι που την αφήνουμε έρμαιο στα χέρια τους. Που την εμπιστευόμαστε άκριτα στα πιο φτηνά τους γούστα και σε ισοπεδωτικές επιλογές. Μ΄ αυτά και τ΄ άλλα, τελικά, καθημερινά κερδίζεται ο χρόνος μας ή χάνεται. Καλή χρονιά.
---
Σημ.: η εικονογράφηση του κειμένου έγινε με ευθύνη της Stavrovelonias
 ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ

Το πήρα από εδώ.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ.

Το πήρα από εδώ.
Αγαπητοί μου, ΚΑΘΩΣ ΞΑΝΑΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ κι εφέτος στην Πατρίδα μας την εορτή των Χριστουγέννων προσπαθούμε, όσοι χριστιανοί προβληματιζόμαστε, να προσπελάσουμε στο βαθύτερο νόημά τη, για να μη περιορισθούμε στην εγκόσμιο ευωχία μόνο, που παραδοσιακά την συνοδεύει. Τα παιδιά ερωτούν να μάθουν τι είναι τα Χριστούγεννα, και οι μεγάλοι με τρόπο γλαφυρό και εν πολλοις "γλυκανάλατο" απαντούν για την γνωστή ιστορία της Βηθλεέμ με την Παρθένο Μαρία, τη Φάτνη και το Θείο Βρέφος. Ελάχιστοι μπορούν να ξέρουν κάτι περισσότερο και ουσιαστικότερο. Και ακόμη πιο λίγοι την βαθύτερη θεολογική σημασία για την ζωή μας αυτού του κοσμοϊστορικού γεγονότος, δηλ. της σαρκώσεως του Λόγου, του Ιησού Χριστού. Οι γιορτές έρχονται και φεύγουν, χωρίς οι πολλοί να μπορούν να αποκομίσουν από αυτές την ψυχική ωφέλεια και την ανακαινιστική δύναμη που αυτές προσφέρουν.

ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΓΙΑ την Γέννηση του Χριστού μας την αποκαλύπτει ο ίδιος ο λόγος του Θεού. Ο Χριστός σαρκώθηκε κι έγινε άνθρωπος, χωρίς να χάσει την θεότητά Του για ένα και μοναδικό λόγο: για να ξαναπολαύσουμε οι άνθρωποι την υιοθεσία από τον Πατέρα. Να ξαναγίνουμε δηλαδή παιδιά του Θεού κατά χάριν, με την δυνατότητα της κληρονομίας της Βασιλείας του Πατέρα μας. Το γράφει καθαρά ο Απόστολος Παύλος: "Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την Υιοθεσίαν απολάβομεν" (Γαλ. δ 4-5). Και το επαναλαμβάνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: "Όσοι δε έλαβον αυτόν έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι" (Ιω. α. 12).

ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ είμαστε πια μόνοι, ότι μπορούμε να ελπίζουμε, και , να ζούμε με προοπτική που αγκαλιάζει ολόκληρη την αιωνιότητα. Και τα τρία αυτά στοιχεία έχουν τις πρακτικές τους προεκτάσεις στην σύγχρονη εγκόσμιο πραγματικότητα καθώς μάλιστα δρασκελίζουμε το κατώφλι της τρίτης μετά Χριστόν χιλιετίας. Από την οποία φαίνεται πως λείπει η ελπίδα και ο ορίζοντας, ενω περισσεύει η μοναξιά. Ο άνθρωπος της πίστεως έχει λόγον υπάρξεως και νόημα ζωής. Τώρα πια υπάρχει ο Χριστός, ο προσωπικός Σωτήρας του καθενός μας και ταυτόχρονα και όλου του κόσμου, που μας άνοιξε την πύλη της ελπίδας και μας χάρισε το πολύτιμο δώρο της υιοθεσίας. Έχουμε Πατέρα, είμαστε πολίτες της Βασιλείας Του. Το λέγει χαρακτηριστικά πάλι ο Παύλος: "Ώστε ουκέτι ει δούλος αλλ' υιός, ει δε υιός, και κληρονόμος Θεού διά Χριστού" (Γαλ. δ.7). Ποιός δεν θα χαρή με τούτη την δωρεά; Και ποιός δεν θα νιώσει την ζωή του να αναβαθμίζεται μέσα στην προοπτική της αιωνιότητας;

Ο ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΡΑΓΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ "εις άπαν το πρόσωπον της γης", αποσταμένος δραματικά από τα πιεστικά προβλήματα της ζωής και τις μονομερείς και υπερβολικές ενασχολήσεις του, στέκεται με δέος εμπρός σε αυτό το ορόσημο και αναμετρά τις αντοχές του και τις δυνάμεις του. Εισέρχεται στην τρίτη μετά Χριστόν χιλιετία κατάφορτος από τις δάφνες των υψηλών και σπουδαίων όντως επιτευγμάτων και επιτυχιών του, αλλά και "κατάστικτος τοις μώλωψι" που επέφερε στην ψυχή του η ποικιλώνυμη πνευματική ανεστιότητα και ορφάνια καθώς και ο πολυδαίδαλος ηθικός αμοραλισμός που κατακερματίζουν επικίνδυνα την μοναδικότητα, την συνέχεια και την ωραιότητα της υπάρξεώς του. Σ'αυτό το γύρισμα της ανθρώπινης ιστορίας η Γέννησις του Χριστού υποστασιάζει και υπομιμνήσκει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το παρακλητικό και επιστηρικτικό μήνυμα της ελπίδας, της χαράς και της σωτηρίας που έχει ανάγκη ο αποσταμένος και εν πολλοις απογοητευμένος άνθρωπος της εποχής μας.

Χρόνια πολλά. Ο Σωτήρ ετέχθη. Όντως ετέχθη.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

+ Ο Αθηνών Χριστόδουλος

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Αποχωρούν από το κόμμα των αποστράτων, καταγγέλλοντας "δόλια σχέδια"...




  • Πριν αρχίσει την πορεία του, το κόμμα αποστράτων ταλανίζεται επικίνδυνα από δηλώσεις αποχωρούντων στελεχών του
Εξώδικο επιστολή αποστέλλουν στο νεοσύστατο κόμμα των αποστράτων (καμία σχέση με τους απόστρατους πού διαμαρτυρήθηκαν για τα «καμώματα» Μπεγλίτη) με τον τίτλο «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ» ιδρυτικά του μέλη, ζητώντας την διαγραφή τους…

Οι λόγοι πού παρουσιάζουν είναι οι εξης:

Εισήλθατε εις τον πολιτικόν στίβον, προερχόμενοι από τις ένοπλες δυνάμεις και καλέσατε τον λαόν σε συμπαράταξη, προκειμένου ενωμένος λαός και στρατός να επαναλάβουμε την Επανάσταση Ήθους, όπως εκείνη την εις τω Γουδί το 1909 πραγματοποιηθείσα.

Οι υπογράφοντες το παρόν εξώδικο απαιτούμε την άμεση διαγραφή μας από τα ιδρυτικά ή απλά μέλη που ενυπογράφως ενετάχθημεν εις τον συσταθέντα πολιτικόν φορέα υπό τον τίτλον “ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ” δια τους κάτωθι λόγους:

Από την αρχή των επαφών μας συνεφωνήθει ότι ουδεμία σχέση ή συνεργασία θα έχωμεν με οιονδήποτε πολιτικόν φορέαν ή άτομο μεμονωμένον, προερχόμενο απο το διευθαρμένο πολιτικό σύστημα του παρελθόντος.

Η συνεργασία μας θα μορφοποιείτο δια της συμμετοχής των πολιτών, εκ του λαού προερχομένων, δια την λήψη κοινών αποφάσεων.

Δια την ιστορική περίοδο του 1967-1974 ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ θα ήταν η έστω και απλή αναφορά μας εντός του κόμματος, διότι η εποχή εκείνη διχάζει τους Έλληνες εις φιλικά και εχθρικά τοποθετημένους. Πάντως η ηλικία των στρατιωτικών ηγητόρων του κόμματος αποκλείει την οποιαδήποτε άποψη για την περίοδο αυτήν κατά την οποίαν ήσασταν παίδες.
Αποκρύψατε το ΔΟΛΙΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΣΑΣ.

Εισπράξατε από εμάς και τους άλλους ονειροπόλους και ευκολόπιστους, γνήσιους Έλληνες πατριώτες, γνωριμίες, φιλίες, συμπαρατάξεις και κάθε καλή προσπάθεια προς επίτευξη του σκοπού, που θεωρήθηκε από εμάς ΙΕΡΟΣ. Λάβατε τις υπόγραφές μας δια την ίδρυση του κόμματος, χωρίς να μας γνωστοποιήσετε το καταστατικό και μάλλον ούτε καν το είχατε συντάξει πλήρως. Έτσι, εν λευκώ.

Έφτασε η ώρα της πανηγυρικής ανάγγελίας ενάρξεως της κομματικής δράσεως. Την 21ην Νεομβρίου, ημέρα της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου και των Ενόπλων Δυνάμεων, εις το ξενοδοχείον “ΟΣΚΑΡ” στον σταθμό Λαρίσσης, και ώρα 6.30 συνεκεντρώθη μεγάλος αριθμός ενθέρμων οπαδών του κόμματος. Ενθουσιώδεις και έμπλεοι ελπίδος, δηλώσαμε με την παρουσίαν μας αμετάκλιτη απόφαση δια δράσην.

Παγώσαμε όταν από μικροφώνου ακούσαμε ότι μας “τιμούσε” με την παρουσία του ο πρώην υπουργός της παιδείας που καθιέρωσε το μονοτονικό.

Ο θόρυβος που προεκλήθει και η δυσανασχέτιση, λόγω της αναγγελίας του ονόματος του Ελευθέριου Βερυβάκη, του επανειλημμένως υπουργοποιηθέντος στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, δεν σας προϊδέασε για το τι θα επακολουθούσε.

Είχατε το θράσος να του δώσετε το μικρόφωνο. Ο Θεός σας τύφλωσε και το κάνατε.
Ακολούθησε η γενική κατακραυγή – αποδοκοιμασία και η αποχώρηση ομαδική μεγάλου αριθμού παρεβρισκομένων.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τον χαρακτήραν του πρώην υπουργού. Επανειλημμένως έχει δηλώσει με έπαρση ότι κατέχει άριστα τη συνομωτική τέχνη…

Διαπιστώσαμε τη στενή σχέση που έχει δημιουργήσει με τους πρωταγωνιστές μεταξύ των αξιωματικών της τάξεως του 1981.

Η όλη εξέλιξη οδηγεί στη σκέψη μέσα από τη συνομωσία, στην επανάληψη ενός νέου ΑΣΠΙΔΑ… Την εικόνα συμπληρώνει η παρουσία του Ναξάκη και του οικονομολόγου Γεννηματά.

Κατόπιν τούτων υποχρεούστε να μας διαγράψετε από τις τάξεις του κόμματός σας, διότι δε συμπλέουμε με ΠΑΣΟΚΙΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΕΜΠΤΟΦΑΛΑΓΓΙΤΕΣ.Ακολουθούν οι υπογραφές:

Ο υπεύθυνος συντάξεως του παρόντος εγγράφου

Δερματάς Ιωάννης

Οι αποφασισμένοι να διαγραφούν από το κόμμα
• Κατσικαρώνης Ευθύμιος
• Κατσικαρώνης Ιωάννης
• Κούφαλης Παναγιώτης
• Πανταζή Μαρία

Έπονται και άλλοι ομαδικώς
ΠΗΓΗ

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Νίκος Μέρτζος: Τι σημαίνει η απόφαση της Χάγης


Άρθρο του Προέδρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Νικόλαου Μέρτζου ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ ΤΙ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗ...

ΜΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ..

Λέω τώρα εγώ να μην το αφήσω να αραχνιάζει, αλλά....
Μέχρι που να βρεθεί καιρός για δικιές μου σκέψεις, θα ανα-αναρτώ από άλλους.