Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2007

«Εγώ την αλήθεια θα την ειπώ γυμνή»

Η πολιορκία της Ακρόπολης 1827

Παναγιώτη Ζωγράφου (1)





[«Είχα δυο αγάλματα» σημειώνει ακόμα «περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια -φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τά 'χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στΆργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν [...]. Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα:Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γιαυτά πολεμήσαμε» (Β΄ 303).




Καταλαβαίνετε. Δε μιλά ο Λόρδος Βύρων, μήτε ο λογιότατος, μήτε ο αρχαιολόγος· μιλά ένας γιος τσοπάνηδων της Ρούμελης με το σώμα γεμάτο πληγές. «Γιαύτα πολεμήσαμε». Δεκαπέντε χρυσοποίκιλτες ακαδημίες δεν αξίζουν την κουβέντα αυτού του ανθρώπου. Γιατί μόνο σε τέτοια αισθήματα πραγματικά και όχι σε αφηρημένες έννοιες περί του κάλλους των αρχαίων ημών προγόνων ή σε καρδιές αποστεγνωμένες που έχουν πάθει ακαταληψία από το φόβο του χύδην όχλου.«Απτά κόκαλα βγαλμένη» τραγουδούσε ο Σολωμός. Η ιδέα του ήταν αληθινή. Η ελληνική επανάσταση ήταν βγαλμένη από το μεδούλι των κοκάλων των ζωντανών Ελλήνων. Και γιαυτό πέτυχε, και γιαυτό δε σταμάτησε και πραγματοποιείται σ όλο τι ΙΘ' αιώνα, και γιαυτό δεν τέλειωσε ακόμη η πραγματοποίησή της. Ο σημερινός πόλεμος της πατρίδας μας -δεν είναι υπερβολή να το πούμε- είναι μια συνέχεια της επανάστασης του '21. Γιατί δεν πρέπει να το ξεχνούμε: κάθε φορά που η φυλή μας γυρίζει προς το λαό, ζητά να φωτιστεί από το λαό, αναμορφώνεται από το λαό, συνεχίζει την παράδοση που μπήκε θριαμβευτικά στη συνείδηση του έθνους με την ελληνική επανάσταση. Ο αγώνας εκείνος ήταν ένα κοινωνικό, πολεμικό και πολιτικό γεγονός. Ήταν συνάμα και ένα πνευματικό γεγονός. Από την τελευταία τούτη άποψη, την πιο αγνοημένη, είναι σημαντικό να έχουμε τεκμήρια σαν αυτά που μας άφησε ο Μακρυγιάννης. Τα ιστορικά γεγονότα δε σταματούν στα χρονολογικά ορόσημα που βλέπουμε στις φυλλάδες της ιστορίας.]Γιώργος Σεφέρης Ένας Έλληνας - ο Μακρυγιάννης

Πηγή: Γιώργου Σεφέρη, «Δοκιμές», εκδ. Ίκαρος, Αθήναι 1981



Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους εκείνους του ''αναθεωρητές'' της Ιστορίας μας.


Στους πληρωμένους αλλά και σ' αυτούς που, για να μη τους πουν ότι είναι ''εθνίκια'', ''γλαφυροί'', ''εσμός αλευρομάγειρων'', και ότι αλλο κατεβάζει η πληρωμένη κούτρα τους, συμπορεύονται με τα νεοταξικά, παγκοσμιοποιημένα και βεβαίως πουλημένα, τομάρια, και σμπρώχνουν ο ένας τον άλλον για το πιος θα πάρει τη πρωτιά στο στρογγύλεμα της Ιστορίας, θύτες της, μπρος στην προσέγγιση των ''αδελφών λαών''.
Ζήτω η 25η Μαρτίου !!


Η Λαγγάδα (1)

(1). «Πήρα ένα ζωγράφο Φράγκο και τον είχα να μου φκιάσει σε εικονογραφίες αυτούς τους πολέμους. Δε γνώριζα τη γλώσσα του. Έφκιασε δυο τρεις, δεν ήταν καλές· τον πλέρωσα κι έφυγε. Αφον έδιωξα αυτόν τον ζωγράφο, έστειλα κι έφεραν από τη Σπάρτη έναν αγωνιστή, Παναγιώτη Ζωγράφο τον έλεγαν [...] ήφερε και δυο του παιδιά· και τους είχα στο σπίτι μου όταν εργάζονταν. Κι αυτό άρχισε από τα 1836 και τέλειωσε τα 1839. Έπαιρνα το ζωγράφο και βγαίναμε στους λόφους και τόλεγα: Έτσι είναι εκείνη η θέση, έτσι εκείνη· αυτός ο πόλεμος έτσι έγινε· αρχηγός ήταν των Ελλήνων εκείνος, των Τούρκων εκείνος...» (Απομνημονεύματα Στρατηγού Μακρυγιάννη Β΄ 349).

5 Comments:

At Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2007 10:19:00 μ.μ., Blogger Greg said...

Απλά θα αναφωνήσω "ΖΗΤΩ"

 
At Παρασκευή, Μαρτίου 23, 2007 11:17:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Νά ΄σαι καλά φίλε.

Ζήτω

 
At Σάββατο, Μαρτίου 24, 2007 1:02:00 μ.μ., Blogger ion said...

"..πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα:Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας.."

Την καλήμέρα μου, και ρίξε μια ματιά στην δημοσκόπηση του Θέματος. Δεν μας είπε και κάτι που δεν ξέραμε πάντως.

 
At Σάββατο, Μαρτίου 24, 2007 3:20:00 μ.μ., Blogger ΠΗΓΑΣΟΣ said...

@ greg
@ anomymous

Εγώ σας ευχαριστώ. Αν και τα πήρα στο κρανίο με την προσπάθεια που κάνε σήμερα το ΒΗΜΑ, που δίνει βήμα σε όλους τους ''εξομαλυντές'' της ιστορίας.

 
At Σάββατο, Μαρτίου 24, 2007 3:25:00 μ.μ., Blogger ΠΗΓΑΣΟΣ said...

@ ion
Καλημέρα και σε σένα αγαπητέ μου φίλε. Πόσο επίκαιρος τέλος πάντων αυτός ο Μακρυγιάννης!!!
Την έχω δει από το πρωϊ. Συνφωνώ ότι δεν λέει κάτι καινούριο, σε μας. Αλλά, σύμφωνα με τις ''ψυχολογικές επιχειρήσεις'' που μεγαλούργησαν στην περίοδο του ψυχρού πολέμου και συνεχίζουν να μεγαλουργούν μέχρι και σήμερα, νομίζω ότι καλά είναι να βγαίνουν τέτοια θέματα, σε ''ευρείας΄΄ κυκλοφορίας εφημερίδες, για να ξυπνά και το ''πόπολο'', γιατί δεν πάμε καθόλου καλά.
Και πάλι καλημέρα σου.

 

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home